hindi ako stop over

alam ko hindi mo to mababasa.
pero konti na lang talaga...
lulunok ka na ng sarili mong kamao.

adik ka.
ano ko? bola?

bugok.

ok na uli blog ko. haha.
salamat sa isa dyan. :)

hindi maganda araw ko ngayon. tatlong araw na kasi akong hinihika.
ayos~

bukas magdadamit waiter kami. kewl~ excited na ko. haha.
tray balancing lesson bukas. sana lang hindi ko mabasag lahat ng bote.

amf.

sa hindi malamang dahilan. hindi na ako makapagpost ng comment sa blog ko. adik talaga.

PCMI

natapos na kahapon yung feeding program namin.
Enjoy! sobra. very fulfilling tsaka nakakabless talaga.

pagpunta pa lang namin sa venue may maliliit ng mga problema pero naaayos naman kahit pano.
super open minded yung mga bata dun. makikita din na talagang alaga sila dun. may mga nakadisplay pa na mga pictures nung mga bata kasama yung mga awards na nakuha nila. kewl~

hindi tlaga sila nagpapaapekto sa kung ano siwasyon nila para makapag aral ng mabuti.
sana lahat ng nag aaral ganun mag isip. haha.

narinig ko na may mga batang kumakanta ng christian songs.
nung pinuntahan namin ayun yung mga bata nga. tinutugtugan sila nung irreg naming kaklase na gitarista sa church nila, si cris. naenganyo naman kami na sumabay sa kantahan kahit na konti lang kami na may alam nung mga kanta.

nalaman ko tuloy na Christian din pala yung teacher ko. astig.
good sign to na magiging maganda nga ang hapon namin. :)

nagstart na kami.
medyo mahiyain yung nakuhang emcee kaya awkward yung mga unang part.
hindi din kasi talaga sila sanay mag emcee lalo na sa mga bata.
in short medyo dull.

after ng unang intermission number. sinabi ko sa emcee kung pwede ba ko manghingi ng konting time para sa mga bata.

ok naman daw. ayun. pinasayaw ko sila ng making melody. pambatang Christian song na me kasamang nakakatuwa/nakakatawang steps. ininvite ko din yung mga kaklase ko na makisali.
nung umpisa ayaw nila akong sabayan. pero nung sumunod na hanggang kalagitnaan napansin ko na hindi lang yung mga bata ang nageenjoy. pati yung mga kaklase ko pati yung isa naming teacher.

natapos yung part na yun na nakangiti yung mga bata.kaya pati ako, kahit malat, nakangiti na rin bago mag bow.

nakakataba ng puso mga tawa nila. :)

games. kainan. intermission number. naging maayos ang lahat. nakakapagod pero literal na sulit. :)

pauwi palang kami e kinokontrata na kami ng mga bata na bumalik sa pasko.
kami naman ni cris kinukulit ng 4 na bata para sa picture taking.
natatawa ko kasi crush pa pala nung mga bata yung si cris. ayus.
sayang lang at hindi ko pa mapost dito yung pictures namin.

bago kami tuluyang magsiuwi binigay nung mga bata sakin yung name plate nila. para daw hindi ko sila makalimutan. hiningi din nila yung akin. sayang lang at isa lang ang pangalan ko. haha.

nagpakitang gilas pa sila samin ni Cris sa pagmememory verse. natandaan ko din. at sa tingin ko hindi ko makakalimutan. :)

"mabuti pang huwag ka ng mangako kaysa mangako ka ng hindi mo tutuparin"
mangangaral 5:5

sana maulit uli yung mga ganitong activity. :)

new image.

Salamat sa ate ko at napalitan na ang itsura ng blog ko.
sa mga magtatanong bakit ganto na itsura nya at bakit ito ang napili kong bg.
walang malalim na dahilan.
eto ang una kong nakita na matino sa mga mapapagpilian.
hindi porket black emo.
haha.

nagkaroon kami ng graded recitation sa filipino kanina.
1 minuto kang magiisip pag nakabunot na ng topic at isang minuto ka ring magsasalita.
para sa ilan sobrang haba ng 1 minuto para tumayo lang sa harapan at magngingiti.
mikli naman para sa mga inuulan ng ideya pero hindi rin naman nasabi ng maayos dahil sa kaba.

maganda karamihan ng mga topic.

"pangulong cory aquino"
"ina"
"anak"
"ama"
"pamilya"

nakakatawa pa nga dahil nataaon na yung tatlong topic ang magkakasunod.

naeexcite tuloy ako ano makukuha kong topic.

"lechon"
"crush"
"sapatos"
"pag-ibig"

sayang lang at hindi isa sa mga yun ang nakuha ko.

andami kong naiisip para sa mga naunang topic.

kaya lang... ang napunta saking topic ay...


"ilong"

ok.

pressure

some things i'll never know..
and i have to let them go..
i'm sitting all alone..
feeling empty.

whoa (paramore)

I've hoped for change,
and it gets better everyday
I've hoped for change,
but still I feel the same

There's something wrong,
cause everybody knows
That we can do this on our own

And we've got everybody singing
Whoa, whoa, whoa, whoa
We've got everybody singing
Whoa, whoa, whoa, whoa

We're doing fine
And it gets better everytime
We're doing fine
But I'll let you decide

There's something wrong,
cause everybody knows
That we can do this on our own

And we've got everybody singing
Whoa, whoa, whoa, whoa
We've got everybody singing
Whoa, whoa, whoa, whoa

And I'll confess
That I can be a little selfish
And I'll admit
I don't want you to help me through this
I don't want to start over again

And we've got everybody singing
And we've got everybody singing
Whoa, whoa, whoa, whoa
And we've got everybody singing
Whoa, whoa, whoa, whoa

And I'll confess
That I can be a little selfish, I can, I can
And I'll admit
I don't want you to help me through this
I don't want to start over again

feeding program.

Magkakaron kami ng feeding program sa 2 naming major subjects. Ang Food Selection at Sanitation and Hygiene. Excited na ako. Sa ampunan kasi ang venue namin. Kewl~ madaming bata. Bunutan kanina ng committee kung san ka maasign.

Food Production (preparation ng pagkain)
Venue Set up (responsible for the ambiance)
Program (program proper)
Food Service (serving of food)
Housekeeping (cleaning and dish washing)
Documentation (compilation of the event)

Gusto ko mapunta sa program committee since nakapag emcee na ako at mga bata ang audience.

Food production unang binunot.
Wag ako. Wag ako. Wag muna ako.
*cross fingers*

“kurdapya.
Marimar.
San pedro.
Pernando hose.
Pulgoso.
Gu junpyo.
Berto.
Corazon.
Josefa.
Juan bibo.”

Ayus! Hindi ako natawag. Haha. Sana talaga sa program ako mapunta.

Sunod na ang venue set up committee.

Naku pala pag napunta ako dito e korni.

“muymuy.
Lelang.
Rosalinda.
Karing.
Binggay.
Caridad.
Pochollo.
Beethoven.
Pumba.
Potpot.”

Ahahaha. Swerte hindi pa rin ako natatawag.

Program committee.
Eto na. excited na ko. Me halong kaba dahil pag hindi ako natawag dito e me posibilidad na mapunta ako sa paghuhugas na walang humpay.

“Bumblebee.
Doraemon.
Pikachu.
Snorlax.
Autoload.
….

Shemay lima na hindi pa ako natatawag. Naku pala.

…
Recycle bin.
Delete.
Facebook.
Ilan pa ba kulang?

Buong klase: dalawa pa po.

Ako: coronel po!

…monobloc.

Powtek. Wala pa din?
Ako na! ako na!

… santino.”

Malas pala.
Para matapos na to. Ang ending e napunta ko sa housekeeping committee.
Ang kasangga ko e 5 pang mga tulad kong maghuhugas. 6 na maglilinis ng venue. At isang gallon ng joy lemon flavor.

Rock en roll na lang sa paghuhugas namin.

End.

ako ata mismo. ayus.

Sumakay ako sa jeep kanina papunta ng puregold para bumili ng mga kailangan sa pagluluto ng sotanghon.

Swerte at nalibre pa ako ng pamasahe nung friend naming driver. Ayos to.
Medjo awkward yung mga unang moments kasi ako lang sakay nung jeep tapos libre pa ako. Haha. Pero mayamaya lang naman may mga nagsisakay na rin. Dalawa. Isang babaeng maingay at isang babaeng nagpaka lalake.

Napansin kong pareho silang nakasuot ng Ako Mismo dog tag. Umiinom ng choc-o yung maingay na babae tapos pagkaubos e sabay balibag nung inumin sa kalsada. Hahaha. Potek. Ako Mismo pala a. badtrip. Sarap ipalulon ng buo yung dog tag nyang pamporma lang. alpakapalmuks din e. naka Ako Mismo baler pa sya.

Dami talagang weird sa mundo. Gaya nila na ang alam lang e magpapogi gamit ang mga dapat e pang paalala na pwedeng maging malaking tulong ang sarili.

De bale. Mainis man ako wala rin naman akong magagawa. Ayos lang. atleast alam ko na may mga tulad nilang niloloko lang ang sarili. Mga inuuto ang sarili.

Papauso ako ng dog tag. Yung mas bagay sa maraming gaya nila. “Sila na lang Mismo”

mayabang ako. birthday ko we.haha

mayabang ako. nagbirthday ako e. haha.
wala akong masyadong ineexpect sa kahit sino pero excited ako since pang 18th bday ko.
gabi pa lang ng aug 5 madami na akong katext tungkol sa blow out. haha. kakapal kako ng muka nila. regalo muna. lol.

saktong 12:00 ng aug 6 text brigade na ang drama. andaming bumati. pati yung mga hindi ko ineexpect na magttext e nakaalala.

masaya naman ako. hehe.

kinaumagahan nakatanggap agad ako ng regalo mula sa nanay ko.
stitch na stuff toy (eto yung stuff toy ko na malapit talaga yung pagkakagawa sa muka ni stitch. kewl~.), key chain na stitch, at id lace na stitch pa din. haha. nagustuhan ko talaga.

pagpasok ko sa school the next day madami na din agad bumati.
nagthank you naman ako since wala akong panlibre.
nakakatuwa dahil hindi ko naman gawaing ipagsigawan ang bday ko pero may mga bumabati.

pupunta yung best friend ko dito sa bulacan nung araw din na yun.
sabi nya me aasikasuhin daw sya.yun pala ako lang talaga ang sinadya. natouch naman ako.
kwentuhang walang sawa.hiningan kami ng walang katapusan ng mga batang nanghihingi ng limos. instead na pera ibigay namin e yung crunchies.

cute din yung regalo nya sakin. isang tupperware na marshmallows at isang tupperware din ng pretzel. papatayin ata ako sa diabetis. haha. pero sobrang naapreciate ko naman.

nag aya sya mag cr. habang naglalakad kami me nakita akong lalaking me dala ng isang boquet ng rose na nakatakip pa sa muka nya. medyo kinutuban na ako.

"loko to wa."

ayun. si ex nga. close kasi sila ni best friend kaya malamang na nagsabwat ang dalawa.
sosyal me bulaklak pa ko.
haha.binigyan din nya ako ng japanese lunch box na me laman. :)

kumain muna kami ng mami bago umuwi si bestfriend.

nung hapon patuloy pa din pagbati nung iba.

pag uwi ko me nadatnan din akong cake. ayus. sponsored pa din ni ex.
nilagyan pa namin ng 18 thin canldles.kewl~ muka akong rich kid neto. haha
masaya. nauwi kami sa panunuod ng utada united.

hinatid ko na si ex sa sakayan ng fx. pero dumaan muna kami ng zagu. kahit malakas ang ulan ayus lang.
masarap e. haha.

eto na ata ang pinaka masaya kong bday. sana maulit ule. :)

salamat sa mga bumati.

ikaw mismo? naku pala.

usong uso ngayon yung ako mismo dog tag.
ok naman sya. madaming nacute-an tsaka fan.
maganda yung layunin nung nag umpisa nito. makabayan.

bilib ako sa kanila pero hindi ako fan ng pagsusuot ng dog tag nila.
hindi dahil pangit o ano pa man.
ayoko lang kasi mapabilang sa mga kabataang nagsusuot nito ng hindi alam ang ibig sabihin ng
"ako mismo"

sa klase namin higit kalahati ata me suot ng dog tag na yun.
sa buong campus naman e mapapagkamalan mo nang parte yun ng uniform namin.

gusto ko sanang tanungin yung isa kong kaklase na idinikit na ata yung dog tag sa leeg nya.
"suot mo yan.. e bat ka nangongopya ng bonggang bongga?"

ako mismo.
pagbabago mula sa sarili at hindi pagpapakitang tao.
sayang lang. sayang ang ipinambili kung gagamitin lang palang pamporma.

ayus. ayoko na. baka mapaaway.

hindi ko alam kung bakit pero parang ang lungkot ko. siguro dahil masakit likod ko o dahil nabitin ako sa taho na nabili ko kanina. wala namang kulang sakin sa ngayon maliban sa oras na makapagliwaliw. nabbore na din ako sa maraming bagay. tulad sa pang iinis ng mga kaklase ko.walang sawang pagkkwento ng lovelife ng kaklase kong malapit sakin. singilang walang humpay. pagsunod sa mga task sa school at pagiisip ng mga concept para sa mga activities.

i think i need a break.

hindi ko lang alam kung pano at kailan.

bigla ko lang naisip. nakakainis pala ang mga taong mas madaming salita kesa gawa.
yung tipong pag pinakinggan mo silang magsalita mapapanganga ka.
pero tignan mo kung ano na nagawa nila e mapapailing ka na lang.

alam ko ganto ako minsan. pero ginagawa ko lahat para masulit yung oras na meron ako.
gusto ko din kasi na kahit pano may maipagmalaki. na sa edad ko hindi lang lovelife inatupag ko. haha.

ewan ko ba. bigla ko lang naisip.

nagpraktis kami ng grupo ko dito sa bahay.
habang nagpapahinga sandali nagka kwentuhan.
tungkol sa lovelife ng iba. ano pa nga ba.
bla bla bla.

grabe. ang nasabi ko lang.

"hindi naman sa lovelife umiikot ang buhay ng tao. andaming mas kailangang gawin lalo na sa edad natin."

may irreg samin na lalake.type ng 2 magbest friend. ayun. nung naginuman akbay nya yung dalawang babae.

grabe. nakakababa ng pagiging babae yung ginawa nila. nakakahiya. ewan.

ang ending e nagwarning mga kaklase ko sakin about sa mga lalake naming mga kaklase.

sabi ko "sorry pero mahal ang presyo ko. utakan lang yan. at hindi nila ako mauutakan."

nagaaral ako para sa akin at sa pamilya ko. hindi para magjowa ng mga walang concern sa sarili.
mas importante ang utak kesa sa muka.
de bale ng loveless kesa gradeless.

ayos~ pagkapost nito. magbabasa na lang muna ako ng kiko machine.