hindi ko alam kung bakit pero parang ang lungkot ko. siguro dahil masakit likod ko o dahil nabitin ako sa taho na nabili ko kanina. wala namang kulang sakin sa ngayon maliban sa oras na makapagliwaliw. nabbore na din ako sa maraming bagay. tulad sa pang iinis ng mga kaklase ko.walang sawang pagkkwento ng lovelife ng kaklase kong malapit sakin. singilang walang humpay. pagsunod sa mga task sa school at pagiisip ng mga concept para sa mga activities.

i think i need a break.

hindi ko lang alam kung pano at kailan.

bigla ko lang naisip. nakakainis pala ang mga taong mas madaming salita kesa gawa.
yung tipong pag pinakinggan mo silang magsalita mapapanganga ka.
pero tignan mo kung ano na nagawa nila e mapapailing ka na lang.

alam ko ganto ako minsan. pero ginagawa ko lahat para masulit yung oras na meron ako.
gusto ko din kasi na kahit pano may maipagmalaki. na sa edad ko hindi lang lovelife inatupag ko. haha.

ewan ko ba. bigla ko lang naisip.

nagpraktis kami ng grupo ko dito sa bahay.
habang nagpapahinga sandali nagka kwentuhan.
tungkol sa lovelife ng iba. ano pa nga ba.
bla bla bla.

grabe. ang nasabi ko lang.

"hindi naman sa lovelife umiikot ang buhay ng tao. andaming mas kailangang gawin lalo na sa edad natin."

may irreg samin na lalake.type ng 2 magbest friend. ayun. nung naginuman akbay nya yung dalawang babae.

grabe. nakakababa ng pagiging babae yung ginawa nila. nakakahiya. ewan.

ang ending e nagwarning mga kaklase ko sakin about sa mga lalake naming mga kaklase.

sabi ko "sorry pero mahal ang presyo ko. utakan lang yan. at hindi nila ako mauutakan."

nagaaral ako para sa akin at sa pamilya ko. hindi para magjowa ng mga walang concern sa sarili.
mas importante ang utak kesa sa muka.
de bale ng loveless kesa gradeless.

ayos~ pagkapost nito. magbabasa na lang muna ako ng kiko machine.