no parking.

matagaltagal na din nung huli akong nagpost.
madami na din ang nangyari.
una isa na kong citizen ng thailand. ang land of the free.
pangalawa naging successful naman yung pag eemcee ko. medjo kinabog lang ako ng kaba
pero eto pa rin naman ako at buo pa.
pangatlo hindi lumusot ang ate ko.

oks lang.
sa ngayon alam kong malungkot sya.
wala naman akong karapatang sabihin sa kanya na ok lang
dahil hindi naman ako ang nasa sitwasyon nya.

pati si mama malungkot dahil sa nangyari. sino ba naman kasi ang matutuwa
pero sa kabila nun, isa lang ang masasabi ko.

"ok. hindi pa pala oras para dyan. go. new goal na."

opinion ko lang naman yun.

pwede nyang isipin lahat ng gusto nya.
pwede syang malungkot ng malungkot sa ngayon pero hindi sya pwedeng huminto.
hindi nya kailangang matakot
dahil ang daming taong nakapalibot sa kanya ang naniniwalang nadelay lang sya sandali.
malaki ang tiwala namin sa kakayanan nya.

aalis sila ngayon. pipiliting ialis ang stress para mas makapagpatuloy.
mainam yun.

dito lang muna ako sa bahay. magpapabunga. gagawa ng project na walang katapusan.
aani sa farmville at magaantay ng mananakaw sa barn buddy. ayos~