The Two Standards

Life is a warfare; a warfare between two standards; the standard of Christ and the standard of Satan. It is older than the world, for it began with revolt of the angels. It is a warfare wide as the world: it rages in every nation, every city, in the hearts of every man. Satan desires all men to come under his standard, and to this end, lures them with riches, honors, power, all that minister to the lust and pride of man; Christ on the contrary invites all to fight under His standard. But He offers no worldly allurment, only HImself. Only Jesus, the Son of Man, born an outcast, raised in poverty, rejected as a teacher, betrayed by His friends, crucified as a criminal. And therefore His followers must be ready to suffer what He suffered; poverty, persecution, betrayal, at times even death. But Jesus, the Son of Man, is also Jesus, the Son of God. And therefore His followers shall not be confounded forever, they are certain ultimate for victory, againts them, the gates of Hell cannot prevail. The power of Darkness shall splinter before their splendid battalions. Battle-scarred but resplendent, they shall enter into glory with Christ, their King. Two armies, two standards, two generals... and for evey man there comes the imperious cry of command; Choose! Christ or Satan? Choose! Sanctity or Sin? Choose! Heaven or Hell? and in the choice he makes, is summed up the life of every man.

-Fr. Horacio Dela Costa SJ

pinakabsado samin to para irecite kanina.
nakabisado ko naman.
natype ko pa nga ng walang tingin sa libro e.
malas lang at nabura karamihan nung nagrerecite na ko.

ayos~

no parking.

matagaltagal na din nung huli akong nagpost.
madami na din ang nangyari.
una isa na kong citizen ng thailand. ang land of the free.
pangalawa naging successful naman yung pag eemcee ko. medjo kinabog lang ako ng kaba
pero eto pa rin naman ako at buo pa.
pangatlo hindi lumusot ang ate ko.

oks lang.
sa ngayon alam kong malungkot sya.
wala naman akong karapatang sabihin sa kanya na ok lang
dahil hindi naman ako ang nasa sitwasyon nya.

pati si mama malungkot dahil sa nangyari. sino ba naman kasi ang matutuwa
pero sa kabila nun, isa lang ang masasabi ko.

"ok. hindi pa pala oras para dyan. go. new goal na."

opinion ko lang naman yun.

pwede nyang isipin lahat ng gusto nya.
pwede syang malungkot ng malungkot sa ngayon pero hindi sya pwedeng huminto.
hindi nya kailangang matakot
dahil ang daming taong nakapalibot sa kanya ang naniniwalang nadelay lang sya sandali.
malaki ang tiwala namin sa kakayanan nya.

aalis sila ngayon. pipiliting ialis ang stress para mas makapagpatuloy.
mainam yun.

dito lang muna ako sa bahay. magpapabunga. gagawa ng project na walang katapusan.
aani sa farmville at magaantay ng mananakaw sa barn buddy. ayos~

emcee

malapit na ang nutrition week.
college namin ang host sa buong school since HRM kami.
wala naman ako masyadong paki dahil ang habol ko lang naman sa mga gantong events e walang klase.
oye!
monday nun. patapos na ang klase namin sa hygiene.
tnawag ako ng teacher kong sobrang lumanay.

"sanay ka ba magsalita?"
"sanay po ako humarap sa mga tao.."
"good. magprepare ka para sa nutrition week natin. ikaw napili kong mag emcee together with a fourth year student."

wtf*

ano daw??
hindi pa ako nakakapag emcee buong buhay ko.
tango lang ako ng tango. indi ako makatanggi.
ayos.

"ikaw napili ko sa buong 2nd year."
"ee... teka. wala naman pong audition na nangyari..."

wala na akong masyadong maintindihan.

ag ending..
eto ako ngayon kinakabahan sa darating naming nutrition week.

amp.

kumain ako ng isaw kasama si someone.
bumili ako ng 2 isaw ng baboy.
dahil hindi siya kumakain ng isaw ng baboy yung sa manok ang binili nya.
ok naman. masarap.
kaya lang nung tinitignan ko syang kumain nung isaw nya nasabi ko
"ispageti yu layk?"
para kasing pasta kung kainin nya. hinihigop pa.
ayun.natawa siya at medjo nabugahan ako.
ayos~

pagkaraan bumili ng panulak.
me nabili din kaming pastillas.
nakatuhog sa toothpick. piso isa.masarap din.nakakatuwa.
bumili kami ng 3 muna.
dalawa sakin pati yung malalaki.haha
makalamang lang.
me batang dumaan.nakita kami kumakain.may binili siya tapos pag alis may bitbit na din syang pastillas.
bumili pa siya ng 5 pang pastillas.akin lahat.naawa ako binigyan ko na rin sya ng isa.
baka sabihin matakaw ako.
may 3 bata pa ang dumaan sa harap namin.lahat nagsibili din ng pastillas.
haha. epektib kaming pang advertise.galing.
may 2 nakamotor na lalaki (25-30 yr old na ata)
iniisip ko kung bibili din sila ng pastillas.haha

"may redhorse po kayo?"
"wala."
"ano lang po meron?"
"arci, fruit soda, sprite, royal"
"meron po bang malamig na hindi softdrinks?"

naisip ko, ayus yung tanong nya a.

ako na sumagot.

"yelo."

tumayo na ako sabay alis. iniwan ko yung kasama ko.baka kasi narinig ako nung 2 lalake.haha

ayos~

end_

hussle. nagkasakit ako.

sipon ubo at lagnat lang naman. buti di naman natuloy as trankaso.

dinaan ko na lang sa kain baka kako mas mainam yun kesa uminom ng gamot.

ok naman mukang epektib.

bigla ko naalala habang kumakain yung nakita kong karatula sa isang animal feeds shop.

kataba for sale

super worm

naisip ko tuloy kung anong klaseng uod ba yun?

me pulang kapa?

naka tights tsaka brief?

o nakabra na me dalawang stars.

yung tipong pag kakainin na sya ng hayop e lumalaban pa.

ayus.

sana gumaling na ako bukas para di naman ako magmukang ewan.

yun lang.